มีโอกาสไปพบบล็อกเล็กๆบล็อกหนึ่ง ตามคำแนะนำของเพื่อน เข้าไปแล้วถึงกับทึ่งในความมานะและตั้งใจจริงที่จะทำในสิ่งที่ตัวเองใฝ่ฝันไว้ เด็กน้อยที่พิการตาบอดทั้งสองข้างมาแต่กำเนิด ใช้ user name ใน Bloggang ว่า คนตาพิการ เขียนเรื่องราวต่างๆที่น่าอ่านและน่าสนใจไว้กว่า 30 ตอน
.
.
มาดูประวัติคร่าวๆของเธอ
.
.
.
ชื่อจริง นุ่นนิจ ถาวรรัตน์
ชื่อเล่น โรส
ปัจจุบัน อายุ 15 ปี ตาพิการทั้ง 2
ข้าง กำลังเรียนหนังสือแบบเรียนร่วม
ณ โรงเรียนแจ้งวิทยา อ.เมือง
จังหวัดสงลา ชั้น ม.3/1
โรสชอบเขียนเรื่องราวต่างๆที่ได้
ประสบ พิมพ์เป็นตัวอักษรปกติ
บนคอมพิวเตอร์ แล้วพ่อจึง copy
นำมา Post ที่นี่
ข้อความต่างๆ ส่วนใหญ่ เป็น
ความคิด ความเข้าใจ และ
จินตนาการ บนพื้นฐานของ
ความเป็นคนตาพิการ
ของน้องโรสทั้งหมด
.
.
มาดูบางส่วนที่หนูโรสเขียนไว้
.
ถึงฉันจะตาพิการ แต่จิตใจฉันก็เปี่ยมไปด้วยความสุข และพร้อมที่จะต่อสู้กับอุปสรรคต่าง ๆ ที่ขวางกั้นอยู่ข้างหน้า คติในใจของฉันคือ ฉันมีมีดอยู่ในหัวใจ 2 เล่ม เล่มหนึ่งเป็นด้านที่ชำรุดทรุดโทรม ซึ่งหมายถึงวันที่ฉันร้องไห้ และมีความทุกข์ใจมาก ๆ มีดเล่มที่สอง คือ มีดที่ใหม่เอี่ยมอ่องและคมกริบ ซึ่งหมายถึง วันที่ฉันมีร้อยยิ้ม และพร้อมที่จะต่อสู้กับความทุกข์หรือปัญหาต่าง ๆ
.
"ถ้าหากว่าหนูมีอารมณ์ขุ่นเคือง หรือใจร้อน หนูก็จะคิดเสมอว่า เอาขยะไปทิ้ง แล้วหาดอกไม้มาปักลงในแจกันใจ แล้วหมั่นรดน้ำให้ดอกไม้บาน เท่านั้นแหละค่ะ ใจเย็นขึ้นอย่างประหลาดจนคุณแม่ท่านบอกว่า อารมณ์ขยะของหนูหายไปเร็วจัง
อีกอย่างก็คือ เมื่อหนูรู้สึกอิจฉาริษยาใคร หนูก็จะคิดว่า ความอิจฉาคือความคิดนางร้าย ส่วนการมองโลกในแง่ดีคือความคิดนางเอก เมื่อหนูอิจฉาหนูก็จะคิดว่า ไล่ความคิดนางร้ายไปไกล ๆ แล้วต้อนรับความคิดนางเอกเข้ามาแทน เย็นขึ้นค่ะ
ความสุขสุดท้ายก็คือ หนูได้ทำหน้าที่ลูกที่ดีต่อพ่อแม่ เช่น ช่วยท่านทำงานบ้านเท่าที่หนูจะทำได้ เป็นศิษญ์ที่ดีของครูบาอาจารย์ และทำตนเป็นประโยชน์ต่อชุมชนค่ะ
เฮ้อ พิมพ์มาเสียเยอะ แค่นี้ก่อนนะคะ สวัสดีค่ะ ตู๊ด ตู๊ด ตู๊ด ( สัญญาณวางสายโทรศัพท์ งงละสิ ฮิ ฮิ ฮิ )
( โรสเจ้าเดิม )
.
น้องโรส กับน้องรินที่บ้าน เมื่อตอนที่น้องโรส อยู่ชั้น ป.2 และน้องรินอยู่ชั้น
อนุบาล1
.
โรส นั่งฟังเทป วิชา สังคมศึกษา
.
.
อยากเชิญชวนเพื่อนๆที่ Exteen เข้าไปอ่านเรื่องราวที่หนูโรสเขียนไว้และให้กำลังใจแก่เด็กน้อยผู้พิการคนนี้ด้วยครับ ตามลิงค์ข้างล่างนี้
.
http://www.bloggang.com/viewblog.php?id=roseblindgirl&group=1
.
.
จะอยู่เคียงข้างเธอ
ก็ใจอยากจะถาม เหนื่อยไหมวันนี้เธอ
กับทางแห่งฝันเธอ สวยงามแต่แสนไกล
ที่ต้องเดินลำพัง คนเดียวไม่มีใคร
เธอคงเหงาใช่ไหมคนดี...
เธออาจจะล้มลุก ท้อใจแค่กลางทาง
อาจเหนื่อยและสิ้นหวัง หมดแรงจะก้าวไป
ก็เลยมีคำนี้ ฝากมาให้เธอไป
จากหัวใจด้วยรักและหวังดี
ตะวันไม่สิ้นแสง ขอเธออย่าสิ้นหวัง
เอาใจเป็นพลัง สร้างฝันกันต่อไป
หากวันใดอ่อนล้า เจ็บมาไม่มีใคร
อยากบอกให้รู้ไว้ ฉันจะอยู่เคียงข้างเธอ
แค่เพียงเธอเอาฝัน เขียนลงที่หัวใจ
และบอกตัวเองไว้ จะสู้มันสุดแรง
ต่อให้ภูเขาสูงกั้นขวาง หวังเป็นกำแพง
แต่ใจไม่สิ้นแรง จะข้ามไปยังฝั่งฝัน